The Invisible Blog

kahapon ng hapon pagkagaling ko ng opisina, pagod at gutom ang inabot ko sa sobrang pagmamadali umalis ng opis dahil ayokong abutan ng ulan. makulimlim kasi paglabas ko. pagdating sa marikina, napansin kong basa at may kaunting baha na sa kalsada..tapos na pala umulan dito. nadatnan ko sa bahay ang byenan ko at mga magulang ko na tuwang tuwang nanonood habang nagsasayaw ang anak ko to the tune of “low” by flo rida. nakngkamote. ang cute nya sumayaw kaya nakalimutan ko ng suyang suya na pala ako sa kantang yun.

hindi pa man din ako nakakapagbihis ng pambahay ay nagpaalam na umalis ang byenan ko at bigla namang nirekomenda ni misis na ihatid ko na sya sa may palengke tutal naman eh kelangan na raw namin bumili ng diapers at mineral water ng anak namin dahil ubos na. wala akong nagawa kundi sumunod at nagpalit na lang ako ng short para hindi naman ako OP sa mga taga palengke. kinuha ko ang susi at diretso na sa sasakyan. (more…)

kung bagong salta pa lang ayo rito sa kuta ko ay malamag magtataka kayo dahil part 2 na agad ang mababasa nyo. kung interesado kayo, makikita nyo ang part 1 sa kabanatang ito ng aking buhay.

dahil sa tag ulan na tuwing hapon, pagod, pag-iipon, krisis sa bigas, inggiterong kapitbahay, at ang ultimate na rason ng paglilipat ay ang maselang pagbubuntis ni misis. yep! Happy mothers day again kay misis kung walang magiging aberya, sa December ang bertdeyan. at dahil nga sa mga yan naisipan na muna naming magbalik loob sa syudad na malinis at matiwasay. di gaya ng kasumpa-sumpang daloy trapiko sa san mateo at baku-bako/makipot na mga kalsada na pinaghaharian ng mga bobong truck (dumb truck) at patok na montalban jeepneys. pink at green na naman ang kulay ng mundo ko. balik sa lugar kung san ako ipinanganak at natutong gumawa ng anak. salamat sa mga magulang at kapatid ko na very supportive samin ni misis. pati na rin kanila hipag, bayaw at sa mga byenan ko. salamat sa isang linggong pagtira din namin dyan sa inyo.

parang kelan lang. mahirap na masarap. ganyan naman lagi ang sinasabi ng karamihan kapag nagsasarili. totoo yun. hindi naging madali ang lahat. at lalong hindi gabi gabi ay mayroong mangyayari. nakakapagod rin naman kasi. if you just realize what I just realized then we’d be perfect for each other then we’d never find another. ano gets nyo? hihi!

as usual nakakapagod maglipat ng gamit dahil may kalayuan naman talaga ang pinanggalingan namin kung tutuusin at syempre maghapong paglilinis ng kwartong matutulugan. karamihan naman ay damit lang ang hinakot namin at hindi na kasama ang mga appliances syempre di na kasya sa sasakyan yun. at maigi na ring andun lang yun sa bahay namin. balak na lang naming gawing bahay bakasyunan yung sa san mateo at maghahanap na lang kami ng isa pang bahay dito sa may marikina. mas ok talaga tumira dito. malinis.

pwede na naman akong mag alaga ng kung anu-ano..hehe! meron na kasing magbabantay habang nasa opisina ako. natutuwa ako ngyon sa mga abyssinian cavy dahil cute sila at mas malaki sa hamster pero mas maliit naman sa kuneho. maamo pa. ok rin naman yung american cavy pero saka na lang yun. nga pala meron ding cute na kuneho akong nakita..netherlands dwarf rabbit cute din yun kaya lang eh may kamahalan ng onti. yoko na muna mag alaga ng isda..maselan kasi. dedbols na naman yung mga huling isdang inalagaan ko dahil nalunod sila. aksidenteng napatay ang main switch nung nakabakasyon kami kaya isang linggo silang walang oxygen. galeng noh? ang baho na nga nung tubig nung nilinis ko eh!

at syempre hinahanda ko na rin ang sarili ko sa pagdating ng isang anghel sa pamilya namin. di ko pa lang alam kung ano ang kasarian ngyon dahil masyado pa maaga. parang mas gusto ko lalaki ulit pero wala namang problema kung babae basta wag naman sirena. hindi pa naman ako magaling mag alaga ng isda.

itong araw na ito ang isa sa mga pinaka importante sa buhay ko. maliban syempre sa bday ko, ng asawa ko, ng anak ko at ng magulang at kapatid ko ito na yung isa sa mga araw na sineselebreyt namin. ang araw kung saan nabago ang marital status namin ni misis at pagpapalit ng apelyido nya. ang aming wedding anniversary.

eksato 3 taon na ang nakararaan kung saan ang isang totoy mola at ang kanyang iniirog ay nagpalitan ng matatamis na salita sa harap ng kanilang magulang at iba pang kamag anak. di ako mapakali ng mga oras na yun. wala pa nga siguro ako sa katinuan kaya madalas ako asarin ng kabarkada mo na parang hindi ako masaya sa kasal natin. kaunti lang ang mga pictures na nakalabas ang ipin ko pag ngumingiti. bihira magsalita..madalas nakatulala. in short wala sa pokus. at kamalas malasan pa, mag uumpisa na ang kasal saka ko pa lang naalala na naiwan ko pala ang mga singsing natin sa kama. haaays! alam ko nabadtrip ka sakin nun pero buti nakapagtimpi ka pa.

bata pa kasi tayo noon kung tutuusin pero nasa tamang edad na naman kung batas ang pag uusapan. desisyon natin pareho ang pagpapakasal at wala naman ako pinagsisisihan dun. sana ikaw rin. naging makabuluhan ang buhay ko nung dumating ka. unang kita ko pa lang sayo sa bahay nyo na nakasuot pantulog ka at naaaninag ko ang bakat mong panloob habang yakap yakap mo ang isang unan para maikubli ang iyong hinaharap, naramdaman ko na magiging malapit tayong magkaibigan. akala mo lang hindi ko alam pero nakutuban ko ng type mo ko. obvious ka kasi masyado…makahulugan ang mga tingin mo sakin at hindi maalis ang mga ngiti mo pag kausap mo ko. alam ko hindi naman ako pangit pero akala ko ba ayaw mo ng mas bata sayo? ahehe! biglang excemption to the rule agad ako. kabaliktaran naman ng pananaw ko sa buhay. lagi akong inaasar ng mga kabarkada ko na baka kasuhan ako ng pidopilya sa mga ginagawa ko dahil puro mga bata ang nilalandi ko. kundi man bata, tama na yung kasing edad sakin. yun ang akala nila dahil may history na ako dati na nagpalipad hangin sa mga ate ko ng maituturing noong hayskul. mas dalaga kasi sila kumilos at mas may dating kumpara sa mga isip bata na naglalaro ng patintero at tagu-taguan nung freshman pa lang ako. alam ko sa sarili ko na hindi ako tatagal makipagrelasyon sa mga isip batang babae. baka masaktan ko lang sila o masaktan nila ako. (more…)

kaninang umaga gaya ng iba pang nakaraang umaga ay napadaan ako ng hindi sinasadya sa isang site na hitik sa kabastusan. naglalaman ng samu’t saring scandals sa Pinas, at san mang sulok ng mundo maliban lang ang bansa ng mga negrong walang makain. at dahil sa ako’y sawa na sa mga kangkangan ng mga kano, masugid akong tagasubaybay ngyon ng mga haponesa at syempre love ur own pinays. di ko alam kung ako lang ang nakakapansin nito na kahit anong ganda ng babaeng haponesa sa video nila ay papartneran naman ito ng mga huklubang matanda na malaki ang tyan o di kaya naman ay mga mongoloid na sakang na mukhang maantot. iniisip ko na lang tuloy na miyembro siguro sila ng yakuza at sila na rin ang nagpo-produce ng mga videos nito. anong klaseng screening naman kaya ang ginagawa para maging pornstar? 1.patagalan 2.paramihan 3.pahabaan 4.patigasan (qualified naman siguro ako dyan. san ba pwedeng magpasa ng resume? ahehe!).

hindi naman papatalo ang mga pinay sa ganda ng mga haponesa..lamang naman sila ng paligo. di hamak na mas mabango ang mga pinay kesa sa mga yan kahit pagpawisan pa. at dahil nga sa mga naglabasang celphone cameras ngyon, marami ang naeengganyo i-video ang pagtatalik nila. bakit kanyo? aba’y ewan ko rin basta sa pagkakaalam ko eh dala lang ng libog yan at gusto nila ng remembrance. pwede ring gawing panakot sa babae kapag nakipagbreak (wag nyo tutularan mga gumagawa nun ah! bad yun!) o di kaya ay para makita nila kung ano itsura nila sa tv. kung nasa magkalayong lugar naman sila ay pwede nilang balikan ang mga sexy times nila sa celphone. sa dinami rami ng napanood ko na kadalasan ay nagpasakit ng ulo ko (dahil sa mga nakakahilong anggulo na yan), nagpataas ng kilay ko (yun na yun? walang kwenta), nagpatawa sakin (taena mukhang katulong! lols!), nakapandidiring eksena (eeeew parang ambaho ng puday nya! at ang kapal pa ng bulbol..yikes!), nakakatakot na pangitain (*pindot agad ng close button dahil baka mapanaginipan ko pa ito), at syempre nakapagpabuhay ng dugo at kalamnan ko (ur just to good to be true..can’t take my eyes off of you!). masarap sabayan ng almusalsal .

pero di lang yan..may mga nakakaawa ring eksena na mapapanood ka sa mga scandals at gaya rin ng mga alamat at fairy tales from disney meron din namang moral lessons at values rin na makukuha rito. una sa lahat kawawa ang mga babae rito lalo na yung hindi naman mga pokpok at napilitan lang dahil sa pambubuyo ng bf nila..”babe i love you so much i-video ko yung jugjugan natin ha! wag ka mag alala di ko ipapakita sa iba. promise! I swear by the moon and the stars in the sky..secret lang natin to”. ang mas masama pa nito meron ding mga boso/ upskirts vids and pic na nagkalat ngyon..grabe meron pa ko napanood na lakas loob inuumang ang cp nya sa palda ng isang nursing student habang umaandar ang bus o jeep…meron din kuha pailalaim sa palda ng mga shoppers habang naglalakad lang sa mall o paakyat ng escalator. maabilidad ang mga hinayupak! kawawang mga babae wala silang kamuwang muwang..may mga kuha pa sa loob mismo ng mga motel, eskwelahan pati sa isang hagdan ng building..langya! dinig mo pa yung tunog ng busina ng jeep at mukhang sa fire exit pa nagpainit ang mga kolokoy..tsk tsk. at eto ang isa pang matindi..habang kinukuhanan nya ng video ang hubad na katawan ng isang dalagita na nakadapa at tipong natutulog na ay sabay bukas ng bag nung babae at inilabas ang school id nito para i-close up sa video at ipakilala sa madla kung sino ang biktima nito. damay pati eskwelahan. kasama pa sa description na merong friendster acct yung babae kaya sinilip ko rin kung totoo nga at ayun! syang tunay..naka-private profile nga lang. (di ko na lalagyan ng link dahil nananahimik na sya at under recovery pa.) tsk tsk..ingat ingat mga girls!

at kung sakali na mapadpad naman kayo sa flickr account na to, hindi po sa akin yan at hindi ko rin mukha ang nakapaskil dyan. may kapangalan pala ako. toinks!

Shawty had them Apple Bottom Jeans [Jeans]
Boots with the fur [With the fur]
The whole club was lookin at her
She hit the flo [She hit the flo]
Next thing you know
Shawty got low low low low low low low low

tototototoototut ahahaha…ha! i-google na lang ang lyrics at sa ibang blog na lang kayo magkantahan.

matindi ang tama ng lss na to sakin dahil hindi lang ako napapakanta, napapasayaw pa. amp! pakiramdam ko tuloy eh nagiging ulikba na ako at kumakapal na rin ang nguso ko. parang gusto ko na rin magsuot ng sando na fitted, mag cap at magsuot ng maraming bling bling..langyang buhay yan. kelan pa ako naging hiphop? lols!

anyways wala naman akong masamang tinapay sa mga nilalang na nahihilig sa hiphop music. lahat naman ng klase ng musika ay pinapakinggan ko maski naipit na utot pa yan basta ba may ritmo eh oks yan. nakakasawa naman kung isang klase lang ng tugtog ang papakinggan mo. iba-ibang mood, may akmang musika para dyan.

anong magagawa ko eh kahit saan ako magpunta ay naririnig ko yang kantang yan. sinabayan pa ng mga nagsilabasang hiphop abs cd na yan na kinagigilawan ng mga pinsan ko at tiyahin ko na naisipan na ring mag ehersisyo. at sa tuwing bubuksan ko naman ang tv, paniguradong patutugtugin din yan sa mga noon time shows. ano ba kayo?! marami namang ibang kanta dyan ah bakit puro yan na lang! asan na ba sila andrew e? si blakdyak? buhay pa ba ang Salbakuta?

napansin ko lang bakit yung mga hiphoppers na pinoy eh puro matataba at malaki ang tyan? kundi mataba eh sobrang payat at tipong walang makain. bakit sila walang hiphop abs eh hiphop naman sila? samakatuwid, mga niggers lang ang tinutubuan ng hiphop abs. at sa tingin nila eh astig sila? na cool sila? na maraming chiching ang nahuhumaling sa kanila dahil yun ang ipinapamukha nila  sa mga music videos nila? utang na loob. tanggalan mo ng mga alahas yan, palayasin mo sa mansyon, alisan mo ng mamahaling kotse, maluluwang na jersey at shorts..walang money involved. ano pinagkaiba nyan sa mga aeta?

at isa pa pala pahabol. sana wag ng pakantahin si willie revillame. naaalibadbaran ako pag naririnig ko ang boses nya. mas maganda pa boses ko run eh. mag host na lang kung mag host at wag na sana kumanta pa..igiling giling my ass! ayos na yung sayawan eh kahit corny yung steps, mabenta pa rin dahil sexy yung mga sumasayaw.

nitong mga nakaraang araw hindi miminsan na inisip ko na magpost na ng pic ko dito sa blog ko. pero ewan at parang may pumipigil sa akin na gawin yun. marami na rin akong blog na napuntahan at karamihan sa kanila ay naglalaman ng larawan ng may akda. kahit yung mga hindi nagpapakita ng mga itsura nila dati, ngyon eh naglaladlad na rin. ang batjay fanatic na si jeck unang lumabas ang mukha suot ang napanalunan nyang GreenPinoy shirt, si Maldito naman rumarampa na ngyon ng naka t-brief sa kalsada! bilib naman ako sa marketing strategy ni mokong. magaling dumiskarte para makahatak ng customer. porsyentuhan mo ako ah..nga pala pinost ko na yung pic mo sa ebay..hehe! si chilli naman kahit tago mukha nya sa yumao nyang blog eh araw araw ko naman syang nakikita rito sa ofis..si pareng badoodles rin walang takot nagsiwalat ng wedding pics nila ng bebe nya..si randomdemeanor nakita ko na rin sa petmagazine. si lingling ganun din nanonood pa ng basketball game medyo patalikod nga lang. pati si koreanmine nagkakaroon na ng linaw ang mga pics nya. perstaym rin si xienah nagpakita ng kabuuan ng kanyang likod. at eto ngang huli ay ang napakakontrobersyal na si mang jon este Jon “the man!” cabron na kasalukuyang nakikipagbuno sa distractor nya. nagulat ako dahil di ko akalaing isisiwalat nya ang flickr account nya at isa pa hindi sya mukhang mabangis gaya ng nabuo sa isipan ko. looks can be deceiving ika nga.

sa maniwala kayo’t sa hindi nakapagpost na ako ng pic ko rito sa blog ko. mga 5 days din ang itinagal bago ko binura dahil wala lang. trip ko lang. yung mga yumao ko ring blogs meron ding litrato ko pati na rin mga dabarkads ko nung college. at naalala ko pa pati studio pic ng anak ko pinost ko sa isang entry dun. ganun ako magpost dati. kumbaga sa exam, open notes..pero simula ng magtago ako tinigil ko na ang pakitaan sa sistema ko ng pagsusulat. simple lang dahil ayokong matunton ng mga pinagtataguan ko lalo na ng misis ko dahil pakiramdam ko eh ipapupulis nya ako sa mga pinagsusulat ko. patong patong na kaso ang pwede nyang isampa sa akin na may kinalaman sa kabastusan at pambababae. naturalmente, “not guilty” ang plead ko sa mga yan dahil inosente akong tao. gamit ang laspag na linyang “were just friends” at sa mga mapagkumbabang sagot na “di ko yan kilala sa personal at hindi naman ako nakikipag eb eh” with matching maamong tupa looks at me-love-you-longtime facial expressions eh nakaraos rin ako sa bagsik ng liedetector. (more…)

(hard hat area: safety first)

ang isa sa mga sangkatutak na physical qualities na nagustuhan sakin ng misis ko at ng mga kaibigan kong babae ay ang aking mga mata. huli na siguro ang katawan. naging kapansin pansin ito dahil noonpaman ay may ‘pilantik’ na raw ito gaya ng sa babae. maihahalintulad mo rin ito sa pilikmata ng kambing dahil sa nakakapagpaligaya rin ito ng kababaihan (in a different way). wala naman akong nakikitang kaibahan nito sa mga matang nakikita ko maliban na lang kung banlag at duling ang makaharap ko. gaya ng ibang pinoy, kayumanggi rin ang kulay ng mga mata ko.

sa tuwing may makakakita sakin sa unang pagkakataon (noon), lagi na lang pinapansin ang mata ko. epektib rin pala ang turo ng nanay ko kung pano “mag-beautiful eyes”. galeng! kapag ginisang gulay ang niluluto ng ermats ko, talagang hinahanap ko pa ang mga kalabasa para kainin ito. hinahalo ko pa sa kanin na parang “star rice” ang dating. pakiramdam ko kasi lumilinaw at gumaganda ang mata ko pag kumakain ako nun. kelangan alagaan ang asset dahil magagamit ko to sa pamboboso este sa panliligaw pala. sabi nga nila “beauty is in the eye of the beholder” so meaning nasa mata talaga ang sukatan ng kagandahan (sorta kinda parang ganun).

at ayun na nga ang ngyari. kaunting pagpapa-cute lang with matching tons of made-up-stories (patawa epeks), naka-score din ako. naging kami ng misis ko. patago nga lang ang relasyon namin noon dahil baka malaman ng iba kong kabarkada at lalo na ng kapatid nya na classmate ko rin. ah basta magulo yung part na yun ng college life ko. (mahilig nga kasi sa patago!) di kalaunan gaya ng blog ko, nabuking rin kami. lakas loob naming ibinunyag sa kanila ang aming sikreto dahil sa mahirap naman talaga ang buhay-pugante. makalipas ang ilang buwan, ok na ulit ang lahat. (more…)